Dankzij (gewezen) trampolinespringer Iben Smeyers uit 6 Vliegtuigtechnieken kunnen we een minder voor de hand liggende sport belichten.

“Ooit startte ik als voetballer, maar de kou en de nattigheid waren er te veel aan”, blikt Iben terug. “Een buurmeisje spoorde me aan om trampolinespringen te proberen. Dit leek me wel iets. In 2012 (op 6 jarige leeftijd) sloot ik me aan bij MTV Sirene in Lombardsijde en maakte snel vorderingen. Na 3 volle jaren werd het tijd om het recreatief springen achterwege te laten en verder te groeien in de sport. Dit leidde op 28 februari 2015 tot een eerste overwinning op het Vlaams kampioenschap. Bij deze gelegenheid sprong ik op de dubbele mini-trampoline. Bij turnclub Willen Is Kunnen Oostende (WIK) werd er gesprongen op de grote trampoline. Op die trampoline sprong ik in 2018 mijn eerste Belgisch Kampioenschap en werd daar tweede. Uiteindelijk bleek de dubbele mini-trampoline toch toffer en volgde een overschakeling naar MTV Sirene.”

“Februari 2022 zou een mijlpaal worden in mijn sportieve carrière. Tijdens het Oost- en West-Vlaams kampioenschap volgde een fatale val op mijn rug. Ik werkte de wedstrijd nog af, maar de pijn was groot. In het ziekenhuis was er van een breuk geen sprake. Na negen weken gedwongen rust kwam geen beterschap. Een nieuw ziekenhuisbezoek bracht aan het licht dat mijn wervel rats door was.  Toch bleef de ambitie overeind. Na 1 jaar en 7 maanden startte ik opnieuw met wat te lopen, fietsen en voorzichtig te springen, zonder wedstrijden. In het najaar van 2023 begon mijn voorbereiding op het seizoen 2024. Dit leidde tot de titel van West-Vlaams en Vlaams Kampioen. Op het Belgisch Kampioenschap werd een zesde plaats mijn deel. Ik had graag gesprongen op het Europees Kampioenschap, maar mijn aanslepende rugblessure maakte presteren op topniveau onmogelijk. In overleg met mijn trainers en de club viel de beslissing om op 24 juni 2024 mijn laatste sprong te wagen. Dit betekende het einde van mijn actieve sportcarrière op de trampoline.”

“Zelf een einddatum vastleggen is nog altijd beter dan onverwachts te moeten stoppen als trampolinespringer. Er blijven uiteraard veel mooie herinneringen, zoals de 18 medailles en de 8 bekers. Alle trofeeën staan op een speciaal daarvoor voorbehouden plank in mijn kamer. Ook de jaarlijkse turnshow, het gymgala, de uitstappen en de lossere trainingen waren onvergetelijk.  Het einde van mijn carrière als springer betekende ook dat de minder aangename dingen tot het verleden behoorden: extra looptrainingen, extra kracht- en lenigheidsoefeningen, moeilijke combinatie met school, …”

Wielertoerist

“De trampoline laat me niet volledig los, want af en toe zorg ik voor trainingen bij mijn club MTV Sirene.  Fietsen blijft ook iets voor mij. Ik heb sinds 2018 al altijd interesse gehad voor bij het wielrennen. Zo doe ik mee aan diverse fietstochten bij WTC Westende. Als het meevalt, leidt dit in 2025 mogelijk tot een deelname aan wielerwedstrijden. Los daarvan blik ik tevreden terug op wat het trampolinesprongen met zich heeft meegebracht. Evenwichts- en coördinatiegevoel, het vertrouwen van mezelf ontdekken, gelijk afstoten met beide voeten, sturen met de schouders: ik leerde het allemaal. En niet te vergeten de vele vriendschappen. Ondanks mijn blessure overheerst na twaalf volle jaren springen op de trampoline toch de dankbaarheid”, aldus nog Iben Smeyers.

Een rijke oogst aan medailles en bekers.

Zwevend door de lucht ….

Veilig geland.

Blij met een nieuwe medaille.

Iben staat uiterst links.